Protojereju-stavroforu Žarku Uskokoviću, jednom od najstarijih sveštenika Srpske Pravoslavne Crkve, i protinici Anki Uskoković r. Novković, potomcima Svetog Vladike Mardarija Uskokovića, novoprosijavšeg svetitelja, prvog episkopa Srpske Pravoslavne Crkve u Americi i Kanadi, rodom iz Korneta u Lješanskoj nahiji, uručeno je visoko odlikovanje Hrišćanske Akademije Naučnika i Umjetnika.
Protojereju-stavroforu Žarku Uskokoviću je Sveti Vladika Mardarije bio stric, brat i rođak njegovog oca Lazara.
Hrišćansku Povelju koju dodjeljuje Hrišćanska Akademija (HANU), uručena im je u njihovom domu u Beogradu, u prisustvu kćerke, unuka, rodbine i prijatelja, uručili su im članovi Hrišćanske Akademije, protojerej mr Rade NJ. Jović i teolog Dušan Belošević.
Kako stoji u obrazloženju, Hrišćanska Povelja im je dodijeljena „u znak blagodarnosti za pokazanu djelatnu hrišćansku ljubav i vjernost prema Svetoj Majci Crkvi Hristovoj, čuvanju hrišćanskog, srpskog i svetosavskog nasleđa i požrtvovanom krstonosnom služenju Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi i istrajno svjedočenje Hrista Bogočovjeka u sve dane svog života“.
Prota Žarko i njegova protinica Anka, i njihova ćerka Natalija i unuk Nemanja, zahvalili su se protojereju Radu NJ. Joviću i teologu Dušanu Beloševiću, na ukazanoj časti da prime ovakvo priznanje, rekavši da su se cijelog svog života trudili da svjedoče Gospoda Isusa Hrista, šireći jevanđelsku nauku mira, ljubavi, bratske sloge i poštovana među svima. Posebno im je drago jer se ne zaboravlja ni ime velikog vladike i novog svetitelja naše Crkve, Svetog Mardarija Uskokovića, rodom iz Korneta, koji je stric i rođak prote Žarka i njegove porodice.
KRATAK ŽIVOTOPIS PROTE ŽARKA USKOKOVIĆA
Protojerej-stavrofor Žarko Uskoković je jedan od najstarijih živih sveštenika Srpske Pravoslavne Crkve. Rođen je 15. januara 1934. godine, od oca Lazara i majke Danice r. Korać u Suhopolju, opština Virovitica u Hrvatskoj. Početkom Drugog svjetskog rata 1941. godine, sa porodicom biva interniran sa porodicom u Srbiju u Šabac i Kusadak, gdje je završio 4 razreda osnovne škole i završetkom rata vraća se u Suhopolje, gdje nastavlja dalje školovanje.
U razgovaru sa ocem Lazarom koji mu je pričao o stricu Vladici Mardariju, koji je bio prvi episkop Srpske crkve u Americi i Kanadi, upisuje školske 1952./53 godine kao redovni učenik petorazrednu Bogosloviju Svetog Save u manastiru Rakovici.
Posle uspješnog završetka Bogoslovije 1958. godine, ženi se, sa Ankom r. Novković.
U đakonski čin biva rukopoložen 25. decembra 1958. godine a u sveštenički čin sutra dan 26. decembra 1958. godine od strane episkopa slavonskog Emilijana Marinovića.
Od 1. januara 1959. godine, aktom nadležnog arhijereja, imenovan je za paroha u Medince u arhijerejskom namjesništvu slatinskom u eprahiji slavonskoj i sa svojom suprugom prelazi u Medince. Već 1971. godine počinje sa gradnjom crkve Svete Petke u Medincima. Sledeće, 1972. godine 29. aprila, Episkop slavonski Emilijan odlikovao ga pravom nošenja crvenog pojasa.
Posle završetka gradnje hrama Svete Petke u Medincima, biva premešten i postavljen za paroha u Podravskoj Slatini 1. oktobra 1974. godine.
Prelaskom na novu parohiju sa vjernim narodom polinje gradnju hrama Svetih prvovrhovnih apostola Petra i Pavla. Hram je osveštan 1978. godine 23. maja 1978. Godine, kada je otac Žarko rukoproizveden u čin protojereja i postao arhijerejski namjesnik podravsko-slatinski, sa parohijama i čuvenim manastirom Orahovica, koji se nalazi u namesništvu.
Episkop slavonski g. Lukijan Pantelić, odlikovao ga je najvećim dostojanstvom mirskog sveštenstva, pravom nošenja naprsnog krsta 22. maja 1993. godine.
Sveti Arhijerejski Sinod Srpske Pravoslavne Crkve, na predlog episkopa slavonskog g. Save Jurića, odlikovao je protojereja-stavrofora Žarka Uskokovića visokim odlikovanjem naše Svete Crkve, Ordenom Svetog Save drugog reda 18. oktobra 2008. godine. U toku te godine je po blagoslovu episkopa Save bio nagrađen i za najveći hrišćanski praznik Vaskrs, posjetio je Svetu Zemlju i sasluživao Patrijarhu jerusalimskom g. Teofilu u bogosluženjima strasne sedmice i silaska blagodatnog ognja i u vaskršnjim danima.
Sa blagoslovima Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog g. Pavla i Patrijarha srpskog g. Irineja, kao penzioneri od 1. septembra 2011. godine, prota Žarko i protinica Anka prelaze u arhiepiskopiju beogradsko-karlovačku u Beograd i 2014. godine, prota biva pričislen bratstvu hrama Svetog Trifuna na topčiderskom groblju.
Od tada, iako u mirovini, i sada sa blagoslovom Njegove Svetosti Patrijarha srpskog g. Porfirija, redovno učestvuje u bogoslužbenom životu hrama Svetog Trifuna. Pored bogosluženja prota je godinama bio i jedan od omiljenih duhovnika, pogotovu za mlade ljude, koji su dlazili na savet i ispovest ovom mudrom služitelju oltara Gospodnjeg. Kćerka Natalija i unuk Nemanja su oni koji brinu o proti Žarku i protonici Anki, i sa ponosom ističu da su oni najbliži.
Krenuvši stopama svoga svetog pretka i strica, Svetog Vladike Mardarija Uskokovića, prota Žarko i njegova familija su nastavili to sveto delo služenja Crkvi Hristovoj na najbolji mogući način, cijelog svog života, posluživši časno i čestito, ostavljajući divan primer svima koji odu Hristovim putem.
Nikola Jović
